JUDY CARATI 2011 - 2017

Hieronder vind je een kleine greep uit de gedichten van Judy Carati. Het ligt in de bedoeling om alles te gaan bundelen... ooit.....

foto van Judy Carati - newz.

AANKONDIGING VAN DE HERFST


Er hangt stil licht
De late zon verwarmt de takken, wangen, armen
ogen
half geloken
nog één keer
de bast
de huid intens gevoed

behoud van een enkel blad

lichte nevel
klam
beschermt de late witte najaarsroos, sering
de hosta
zwijgend als getuigen
van deze laatste zomerstralen

Daarna:
Het schouwspel van de regen
dit waterballet als pure afscheidsdans

Judy Carati
©Judycht, B.Zona 29-09-2017


Wat ik je wil vragen;

 

zijn de bomen hierbuiten, die lijken op wuivende palmen, het stof op de ruiten

tekort aan zuurstof doet geeuwen, de geuren van bloesem, groendoorglansd bos met aarde vermengd, de lucht van bederf en verderf; de snikken van binnen?

Liefst ondergronds gestalte geven; jij weet hoe het is, ik wil het je vragen, maar eigenlijk niet weten, omdat, wat ik zal weten, de werkelijkheid is.

 

Judy Carati

 

©Judycht B.Zona, oktober 2017

 

LUIDGONZEND STIL

Hollandse lucht
in een Hollandse stad
Bijen luidgonzend verzamelen
het laatste zoet

De bloem nog in bloei
rechtvaardigt haar bestaan
Straks wordt het stil aan tafel

Judy Carati 
©Judycht, B.Zona 17-09-2016

HSP

                            

Ineens onzeker

verlegen

ogen van ‘de ander’

haar innerlijk complex

haar wezen introvert

 

Diep laat zij zich raken

door kunst, muziek, natuur

Intens is haar beleving

Ze hoort, ze proeft

subtiele signalen

diepe gesprekken

emoties, verlangens

 

Een zoektocht naar verbinding;

gedreven en nieuwsgierig

soms alles tegelijk

Behoefte om zich uit te drukken

zich vast te bijten

dat wat haar grijpt

niet los te laten

 

 

Totdat

 

plotseling overdonderd

fel licht

een teveel aan geuren

mensen; lawaai

als een sirene

handen tegen haar oren

 

Tijd om zich terug te trekken

de stilte in

zichzelf

ademen

 

Ze kijkt en reikt

naar licht en lucht

 

naar morgenlicht…       

 

 

Judy Carati

©Judycht B.Zona 7-7-‘17

 

Gedicht is als inleiding bedoeld bij het liedje "Morgenlicht"


HERINNERINGEN
(reizend van Delft naar Rotterdam....)

 

Nog volop in het heden
fiets ik van Delft naar Rotterdam 
de lucht kleurt rood
ik volg het water
In de verte zie ik het kerkje
welke hoort bij Overschie

de plek, waar ik geboren ben

De tijd van alles voor het laatst
is nog lang niet aangebroken
maar toch is er soms verlangen
naar datgene, waarvan ik dacht
dat het losgelaten was...

De avondzon staat nu zo prachtig
ik voel de warm oranje-rode gloed
van 'toen' en 'vroeger' en 'wat was'

Vanuit dit dorp;
studeren in 'de grote stad'
van Thomas Morus naar Graaf Floris
waar je mocht breien in de klas
Musische projecten; meters landbouwplastic (--)
en met de vrienden, die ik toen had
naar een artfilm bij de Arena,
avondje Parkzicht, naar de Dijk 
maar eerst iets drinken bij de Consul
en we dansten tot de vroege morgen; 
PinquinPark....

op zondagmorgen jazz bij Dizzy.....

De uren moeiteloos aan elkaar geregen; 
gewoon een zorgeloze tijd
De herinneringen liggen opgestapeld 
langs de weg,
langs elke kilometer, die ik fiets

Ik neem ze mee als prettige bagage
en 
geniet....

 

Judy Carati
©Judycht B.Zona 21 juni 2017


MOEDERDAGGEDICHT......

 

Haar ogen zacht glanzend
net als de zijde van haar jurk
diepblauw

kleur van de lucht
die openbreekt

de zon

ze lacht,
ze lacht naar mij

een diepe warmte raakt me

En in de vragende lijnen
van jouw gezicht
hervind ik jou
hervind ik mij

Terwijl de wereld wankelt
ben jij berustend
zo mooi en rimpelig
zo zacht

zichtbaar, onzichtbaar wijs....

Judy Carati

©JUDYCHT B.Zona 2016; opgenomen in bundel "Onzichtbaar........Zien" (uitgegeven in eigen beheer)


FEEST

 

 

Zojuist het huis voor jou versierd

je favoriete taart staat nog na te dampen

de keuken geurt

op tafel kleurt

een vaas met frisse tulpen;

jouw muziek staat alvast aan

 

de kat drinkt water uit de schaal

in onze tuin

de stoelen binnen, net opnieuw bekleed,

de tafel in de was

en wachtend op jouw komst

plak ik papieren vlinders op het raam

 

de lampion met bloemenprint

deint lichtjes heen en weer

buiten is het nog niet warm, maar

het avondzonnetje schijnt heel zacht

de winter duurt niet meer zo lang

ik leg de laatste hand 

aan alles is gedacht

 

 

de kat komt binnen; ik

streel zijn zachte haren

Ik haal diep adem; het wachten is op jou

 

daar klinkt de sleutel in het slot

zo zwijgzaam als je binnenstapt

je oogt vermoeid

en antwoord kort

ik zet in stilte koffie

maak hem extra sterk

loop naar de kamer, waar je zit

 

jouw geluiden domineren

je hoofd opzij gezakt

de kaart die ik voor je geschreven had 

ligt nu totaal verkreukeld en geknakt

 

Ik drink de koffie

eet de taart

daarna twee glazen wijn

ik raak je zachtjes aan

de CD, die speelt allang niet meer

totaal afwezig kijk je me met halfgeloken ogen aan

en ik zeg zacht, terwijl ik naar je lach:

 

"Lieve jij; het is tijd om te gaan slapen..."

 

 

 

Judy Carati (©judycht, B.zona, 28-02-2017)


 

GEDICHTENDAG/poëzieweek 2017

Dit gedicht begint vandaag
komt langzaam op
beweegt zich traag
als warme zachte handen op de huid

Geen extra druk
zwaartekracht alleen
Gevoel van liefde, kalmte, welbehagen
als omhullende aanwezigheid

Vandaag kunnen ideeën stromen
er is voldoende ruimte voor de ziel

Judy Carati
(©Judycht, B.Zona, 26 januari 2017)


Vanwege alle narigheid in deze wereld; hoe we als mensen met elkaar omgaan... het schaamrood staat soms op de kaken....

Schaambarend dieptezicht..


          


 

 

STIL VERLANGEND
licht bewegend
lichtjes zachtjes
zacht licht
stil verlangend
schijnbaar
Licht gedijt bij lucht
ontvlambaar licht
licht ontvlambaar licht
Allengs
Zacht en kneedbaar
Smeltend straalt zij warmte
In het wit gekleed
haar gouden krans verdwijnend
Zij laat haar afdruk indruk na
haar brandmerk voelbaar
Judy Carati
©Judycht,B.Zona 20-12-2016

HEELAL

Ons sterrenstelsel
een dromend ballet
elkaar beminnend in zilverlicht

uitspansel als baldakijn

in deze adembeaderde nacht
gekoesterd
adem ik rustig 
en vol vertrouwen onze medelucht

ademen elkaar
kijkend naar dat, 
wat in het heelal geschreven staat

Judy Carati 
© Judycht 11-11-2016

HOE LANG DE DAG

 

De dag aangezet als langzaam licht

traag en grijs

 

De tafel nog het meest Zuiden

 

Daarna breng ik je weg

Kussen waaien richting Oost

Zo dagdagelijks, onze blikken We leven ons van elkaar af

 

Echter, de gedachte aan verankert

 

Eens zal ik je zeggen, hoe lang

 

 

Judy Carati

©Judycht, B.Zona 27-06-2016




PROTESTGEDICHT

 

Het is nu bijna een jaar geleden (en 5 jaar geleden dat de laatste protestbijeenkomst werd gehouden en ik mijn liedje A4 zong); dwars door het MiddenDelflandfgebied werd het laatste gedeelte van de A4 aangelegd en de weg voor verkeer geopend. Dat, wat werd gevreesd is bewaarheid geworden, helaas... 
Dit gedicht is vandaag geschreven; wished I could turn back time....maar geen weg terug.... of toch...?

 

 

 

 

HET BLIK OMSLOTEN

Op gunstige dagen nog altijd prachtig
onweerstaanbaar
echter, haar groene onschuld 
voorgoed verloren
brullend en razend doorsneden, doorklieft

hij ademt vergif...
splijt haar in tweeën
verlamt en vermorzelt
dat, wat in haar leeft
de stilte ontnomen
weerloos verworden,
door valse geluiden bewoond

onrust,
de geur van geweld
omringt haar,
dringt binnen;
verstikt haar
hijgend en piepend
snakkend naar zuurstof
nauwelijks verstaanbaar

smeekt zij de hemel
om water,
veel water,
meer water
het blik omsloten;
rivieren en zeeën van water
en dan

alleen nog het ruisen,
de vogels,
de vissen

Judy Carati 
(©Judycht, B.Zona 5-11- 2016)